เข้าใจอาหาร เข้าถึงบริหารธุรกิจ ยุค New Normal ธุรกิจอาหาร

0
196

บทความโดย  ณัฐพงศ์   วีระทวีพร
สาขาวิชาการจัดการธุรกิจอาหาร คณะบริหารธุรกิจ
สถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา

ปัจจุบันนี้กระแสนิยมกับคำว่า New Normal คงมาแรงกับช่วงวิกฤต Covid-19  ทำให้เกิดรูปแบบการใช้ชีวิตแบบใหม่ อาทิเช่น การเว้นระยะห่างทางสังคม (Social Distancing) การทำงานที่บ้าน (Work From Home) การใส่หน้ากากใส (Face shield) การใส่หน้ากากอนามัย (Mask)  หรือหน้ากากรูปแบบต่าง ๆ รวมถึงการพกเจลแอลกอฮอล์ พฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไป ไม่เพียงแต่ส่งผลต่อพฤติกรรมการใช้ชีวิตของประชาชนรวมถึงภาคธุรกิจต่าง ๆ โดยเฉพาะภาคธุรกิจอาหาร

คำว่า New Normal มีการให้คำจำกัดความมากมาย อาทิเช่น ความปกติใหม่ ฐานวิถีชีวิตใหม่ หรือวิถีชีวิตใหม่ ซึ่งคำดังกล่าวต่างก็มีคำอธิบายที่คล้ายคลึงกันคือ รูปแบบการดำเนินชีวิตใหม่ที่แตกต่างจากอดีต ส่งผลกระทบต่อการใช้วิถีชีวิตของคนเป็นอย่างมาก อันเนื่องจากมีบางสิ่งมากระทบ จนแบบแผน และแนวทางปฏิบัติที่คนในสังคมคุ้นเคยอย่างเป็นปกติ และเคยคาดหมายล่วงหน้าได้ ต้องเปลี่ยนแปลงไปสู่วิถีใหม่ ภายใต้หลักมาตรฐานใหม่ที่ไม่คุ้นเคย

ในช่วงเหตุการณ์ดังกล่าว ธุรกิจอาหารเป็นหนึ่งในหลายธุรกิจที่มองเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน เนื่องจากอาหารเป็นปัจจัยหนึ่งในการดำรงชีวิตของประชาชน ทำให้เกิดมิติการดำเนินธุรกิจอาหารแบบใหม่ อาทิเช่น รูปแบบธุรกิจแบบออนไลน์ที่ชัดเจนมากขึ้น การเพิ่มขึ้นของธุรกิจ Food Delivery ในช่วงเดือนเมษายน และเดือนพฤษภาคม 2563 ซึ่งสังเกตจากการเพิ่มขึ้นของพนักงานส่งอาหาร การเพิ่มขึ้นของร้านอาหารที่อยู่ในแพลตฟอร์ม (Platforms) ต่าง ๆ บนออนไลน์ รวมถึงมาตรการในร้านอาหารที่เกิดการเปลี่ยนแปลง อาทิเช่น การเว้นระยะห่างของโต๊ะและเก้าอี้ภายในร้าน การมีฉากกั้น รวมทั้งการจำกัดจำนวนของคนที่นั่งทานในร้าน  เป็นต้น โดยมุมมองของมาตรการต่างเหล่านี้ที่เกิดขึ้น จะพบประเด็นที่มีความน่าสนใจทางอาหาร คือ ความปลอดภัยทางอาหาร และสุขอนามัยของผู้สัมผัสอาหาร ซึ่งเป็นประเด็นที่มีความสำคัญต่อการจัดการความปลอดภัยของอาหารที่มองตั้งแต่กระบวนการรับวัตถุดิบ การผลิต จนถึงการจัดการเรื่องการขนส่งอาหารจนถึงผู้บริโภค

มุมมองทางด้านอาหารปลอดภัย และสุขอนามัยของผู้สัมผัสอาหาร เริ่มตั้งแต่กระบวนการคัดเลือกวัตถุดิบ เตรียม ตัดแต่ง ปรุงประกอบจนเป็นอาหาร แล้วยังรวมการจัดเสิร์ฟและการขนส่ง ที่จะต้องมีกระบวนการจัดการให้อาหารปลอดภัยจากอันตรายทั้งทางกายภาพ ทางเคมี และทางชีวภาพ จากปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการปนเปื้อนที่สำคัญ 5 ปัจจัย ประกอบด้วย สถานที่ อาหาร ภาชนะ ผู้สัมผัสอาหาร และแมลง สัตว์นำโรค ทั้งในธุรกิจอาหารบริการ และ อุตสาหกรรมอาหาร

การที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับอาหารด้านต่าง ๆ เข้าใจเรื่องของการจัดการด้านความปลอดภัยทางด้านอาหารแล้ว การเข้าถึงธุรกิจอาหารก็มีความสำคัญเช่นกัน ในสภาวะที่ธุรกิจอาหารมีการเปลี่ยนแปลงจากสถานการณ์โรคติดต่อในปัจจุบัน ทำให้เกิดการแข่งขันทางธุรกิจขึ้นมาเป็นอย่างมาก เกิดรูปแบบธุรกิจแบบใหม่ในธุรกิจอาหาร อาทิเช่น การเพิ่มขึ้นของครัวกลางที่รวบรวมอาหารและเครื่องดื่ม (Cloud Kitchen) การเพิ่มขึ้นของการส่งอาหารผ่านแอปพลิเคชันต่าง ๆ การจับมือร่วมกัน (Partner) ของภาคธุรกิจอาหารประเภทต่างๆ การนำเทคโนโลยีต่างๆ อาทิเช่น เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (Artificial intelligence : AI) เทคโนโลยีโลกเสมือนจริง (Virtual Reality :VR) หรือ Data Analytics มาช่วยทั้งในการวิเคราะห์ข้อมูลผู้บริโภค การส่งเสริมการขาย กระตุ้นยอดซื้อของผู้บริโภค รวมทั้งการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับองค์กรและผู้บริโภค ซึ่งสิ่งต่างๆที่ล้วนจัดทำขึ้นทั้งในด้านการจัดการความปลอดภัยทางอาหาร และการวิเคราะห์และปรับตัวในสภาพของธุรกิจทางอาหาร ล้วนเป็นการเข้าใจอาหารอย่างถ่องแท้ และเข้าถึงธุรกิจอาหารอย่างมั่นคง เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้บริโภคในยุค New Normal  กับธุรกิจอาหารแบบ Covid-19

อ้างอิงข้อมูล
http://foodsan.anamai.moph.go.th/more_news.php?cid=224
FB : Malee Boonsiripunth
FB : สสส
กฎกระทรวงสุขลักษณะของสถานที่จําหน่ายอาหาร (2561). กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
https://www.cdti.ac.th/

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here